HISTORIA PARAFII ŁUKOWICA 1325-2025

Opis

HISTORIA PARAFII ŁUKOWICA 1325-2025

Przedstawiamy  publikację poświęconą dziejom parafii Łukowica w latach 1325-2025. Książka ta powstała z okazji wyjątkowego jubileuszu: 700-lecia pierwszego historycznego zapisu potwierdzającego istnienie parafii. Historia parafii to nie tylko opowieść o budowlach sakralnych, zmianach administracyjnych czy dokumentach kościelnych. To przede wszystkim historia ludzi, którzy tutaj żyli, wierzyli, modlili się, kształtowali swoje sumienia i budowali lokalną wspólnotę wokół Chrystusa. Parafia, jako najniższa jednostka w strukturze organizacyjnej Kościoła, posiada granice terytorialne i wspólnotę wiernych, którzy współtworzą duchowy i społeczny krajobraz tego miejsca. W jej ramach rozwijały się przez wieki nie tylko formy życia religijnego, ale także działalność społeczna, edukacyjna i charytatywna. Z tego względu dzieje parafii nie są tylko historią instytucji – są żywą historią społeczną ludzi skupionych wokół ołtarza, dla których wiara była nieodłączną częścią codzienności. Niniejsza publikacja ukazuje wielowiekową drogę parafii Łukowica: jej początki, rozwój, przemiany duszpasterskie, funkcjonowanie instytucji parafialnych, a także życie religijno-moralne mieszkańców na przestrzeni siedmiu stuleci.

Historia parafii Łukowica, której początki sięgają drugiej połowy XIII wieku, to fascynująca opowieść o wierze, tożsamości i ciągłości wspólnoty zakorzenionej głęboko w dziejach Polski. Od momentu swojego powstania, jako jednej z najstarszych parafii w regionie, łukowicka wspólnota wiernych współtworzyła nie tylko religijny, ale i społeczny obraz tej części Beskidu Wyspowego i Sądecczyzny.

W pierwszym rozdziale książki ukazano genezę parafii i jej rozwój administracyjny – od średniowiecznych początków, przez kolejne zmiany granic, aż po współczesność. To właśnie wtedy kształtowały się fundamenty duchowego życia miejscowej ludności, której codzienność była nierozerwalnie związana z Kościołem.

Rozdział drugi poświęcony został kościołom parafialnym i kaplicom – materialnym znakom wiary mieszkańców. Ich budowa, przebudowy, a także styl architektoniczny stanowią świadectwo nie tylko kunsztu dawnych cieśli i fundatorów, ale również nieprzerwanego trwania wspólnoty parafialnej. Szczególnie wartościowe są wzmianki o pierwotnym kościele drewnianym, czy kolejnym, istniejącym do dziś z początku XVIII w. oraz o licznych kaplicach które wpisują się w materialny i duchowy pejzaż Łukowicy.

Warto także  zwrócić uwagę na rozdział trzeci. Poświęcony jest uposażeniu kościoła, który ukazuje, w jaki sposób na przestrzeni wieków parafia i zarządzający nią proboszczowie dbali o materialne podstawy funkcjonowania wspólnoty. Przedstawiono tam, jak radzono sobie z utrzymaniem kościoła, budynków parafialnych oraz innych składników należących do beneficjum – zarówno w czasach obfitości, jak i niedostatku. To opowieść o gospodarności, odpowiedzialności i trosce o dziedzictwo, które przetrwało aż po nasze czasy.

Rozdział czwarty ukazuje funkcjonowanie instytucji parafialnych – szkoły, bractwa i szpitala – które przez wieki współtworzyły religijno-społeczny krajobraz miejscowości. Szkoła parafialna, działająca już od końca XVI wieku, odgrywała kluczową rolę w edukacji młodzieży i wychowaniu w duchu katolickim. Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, założone pod koniec XVII wieku, mobilizowało wiernych do wspólnej modlitwy i działalności charytatywnej, będąc ważnym ogniwem świeckiej pobożności. Szpital parafialny, funkcjonujący w XVIII wieku jako przytułek dla ubogich i chorych, świadczył o dojrzałości organizacyjnej wspólnoty oraz jej otwartości na potrzeby najbardziej potrzebujących Analizując protokoły wizytacyjne, kroniki oraz relacje duszpasterzy, można dostrzec przemiany w pobożności ludowej, formach katechizacji, uczestnictwie w sakramentach czy działalności duszpasterskiej. Jednocześnie wyraźnie widać, że mimo zmieniających się warunków historycznych i społecznych, Kościół pozostawał w Łukowicy centrum życia duchowego.

Z kolei rozdział piąty przedstawia sylwetki proboszczów zarządzających parafią Łukowica od 1325 r. aż po dzień dzisiejszy. To właśnie oni – duszpasterze różnych epok, często zmagający się z trudnymi realiami społecznymi, politycznymi i gospodarczymi – mieli ogromny wpływ na kształtowanie i umacnianie parafialnej wspólnoty. Ich działalność duszpasterska, zaangażowanie i postawa pozostawiły trwały ślad w historii parafii, budując tożsamość lokalnej społeczności i przekazując wiarę kolejnym pokoleniom. Całość tej pracy ukazuje, jak parafianie łukowiccy, poprzez wieki – od średniowiecza po współczesność – potrafili łączyć tradycję z odpowiedzią na wyzwania zmieniających się czasów. Dzięki zaangażowaniu duchowieństwa i świeckich, parafia utrzymywała swoją tożsamość, a zarazem była przestrzenią wspólnego działania, modlitwy, edukacji i pomocy bliźniemu.